Showing posts with label ඇහෙන කතා. Show all posts
Showing posts with label ඇහෙන කතා. Show all posts

නෙට්වර්ක් එක fail වෙද්දි ශ්‍රී ලංකාවේ ටෙලිකොම් පැමිණිලි පද්ධතිය

අද කාලේ internet connection එක කියන්නේ luxury එකක් නෙවෙයි—එක basic need එකක්. වැඩ කරන්න, ඉගෙන ගන්න, online income earn කරන්න, social life maintain කරන්න… මේ හැමදේම connectivity එක මත depend වෙනවා. ඒත් මේ system එක fail වෙද්දි, user එකට තියෙන option එක මොකක්ද? මේ ලිපියෙන් බලන්නේ ඒක. real experience එකක් හරහා.

මුල් ගැටළුව තමයි “Signal තියෙනවා… use කරන්න බැහැ” මෙම case එකේ user එකට මුහුණ දුන්නේ common problem එකක්. Signal bars තියෙනවා… ඒත් internet use කරන්න බැහැ. එකම තැන ඉඳලා signal strength එක fluctuate වෙනවා. සමහර වෙලාවට speed එක usable, සමහර වෙලාවට completely dead.
මෙවැනි situation එකක් ගොඩක් අයට familiar. නමුත් මෙය “normal” එකක් නෙවෙයි—මෙය service quality failure එකක්. ඒකෙදි පළමු පියවර වෙන්නේ Service Provider එකට complaint එක දාන එකයි. සාමාන්‍යයෙන් අපි කරන දේ—customer care එකට call කරන එක. Complaint එක log වෙනවා, reference number එකක් දෙනවා, “we will look into it” කියලා කියනවා.

මෙතන වැදගත්ම දේ තමයි කරන දේවල් record තබාගන්න එක. Dates, complaint numbers, calls වගේ හැමදේම වැදගත්. මේ case එකේත් ඒ steps follow කරලා තියෙනවා. ඒත් result එකක් නැහැ. මම මේ දේ කලා. වරක් දෙවරක් නොවෙයි කීප වතාවක්ම අවුරුදු ගානක් පුරාවට. හැම ඒකම රෙකෝඩ් තිබුනා මම ගාව. කම්ප්ලේන් නම්බර්ම බර ගානක්.

දෙවන පියවර තමයි TRCSL වෙත යාම. Issue එක resolve වෙන්නේ නැති නිසා, complaint එක TRCSL වෙත escalate කරනවා. මම මේක Consumer Affairs Authority එකටත් දැම්මා. TRCSL කියන්නේ Sri Lanka telecom sector එක regulate කරන authority එක. එතනදි Investigation එක start වෙනවා. Communication එකක් එනවා. Userට හැඟෙන්නේ “හරි, දැන්වත් issue එක solve වෙයි” කියලා. නමුත් ඊට පස්සේ තමයි interesting (ඒත් frustrating) part එක. 

මෙතනදි Hutch එකෙන් මගේ ගෙදරට ආවා. ටෙස්ට් එකක් කළා. ඒ අය පිළිගත්තා වරදක් ඇති බව. “වෙනස් කිරීම් කරලා බලන්න ඕන, ඒ වෙනස්කම් කරලා ආයෙ එනවා” කියලා කිව්වා. ඒත් තවමත් ඒ අය ආවේ නෑ. ඊට පස්සේ Hutch ඔෆිස් එකෙන් email එකක් ආවා “හරි” කියලා issue එක resolve වුණා කියලා සඳහන් කරලා. මම ඒකට පිළිතුරු දුන්නා සිදුවීම විස්තර කරලා. දෙවන වතාවක් එනව කිව්ව ආවේ නැහැ කියල. ඒත් එතනින් පස්සේ කිසිම පිළිතුරක් නැහැ.

Initial response එකෙන් පස්සේ silence එකක්. Follow-up කළත් clear answer එකක් නැහැ. Meanwhile, service එක improve වෙනවා වෙනුවට තවත් worsen වෙනවා. Userට එතනින් පස්සේ ඇති වෙන ප්‍රශ්න තමයි, ‍‍
  • “Investigation එකේ result එක මොකක්ද?”
  • “Operator එකට action ගත්තද?”
  • “මෙක fix වෙන්නේ කවදාද?”
ඊට පස්සේ මට TRCSL එකෙන් email එකක් එනවා Hutch එකෙන් වැඩේ හරි කියනවා කියලා. මම ඒකට පිළිතුරු දෙනවා සියලු email ගනුදෙනු, screenshots සහ සිදුවීම විස්තර කරලා.
 
System එකේ real picture එක වෙන්නේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.

Paper වලට අනුව system එක perfect වගේ. TRCSL investigate කරනවා, operators regulate කරනවා, consumer rights protect කරනවා. ඒත් ground reality එක ටිකක් different. Timeline එක strict නැහැ. Resolution එක operator cooperation මත depend වෙනවා. Technical limitations තිබ්බොත් delay වෙනවා. ඒ කියන්නේ system එක තියෙනවා, ඒත් speed එක always guaranteed නෑ.

ඒ විතරක් නෙවෙයි, ලොකු කම්පැනි සහ රාජ්‍ය ආයතන අතර බලපෑම් සම්බන්ධතාත් මේ process එකට impact කරනවා කියලා පෙනෙන අවස්ථා තියෙනවා. දේශපාලනිකව “Digital Sri Lanka” වගේ slogans තිබුණත්, ground level එකේ decisions, delays සහ outcomes බොහෝවිට corporate influence එකටත්, institutional weakness එකටත් යටත් වෙනවා වගේ තත්ත්වයක් දකින්න ලැබෙනවා. අවසානයේ consumer එකට දැනෙන්නේ system එකට වඩා strong players තමන්ගේ side එකට game එක හරවගෙන ඉන්නවා වගේ හැඟීමක්.
මේකෙන් අපි ඉගෙන ගන්න දේ තමයි මෙවැනි situation එකකදී complain කරන එකක් alone enough නෙවෙයි. Strong complaint එකක් build කරන්න ඕන.

Documentation එක important. Complaint numbers, dates, emails වගේ ඔක්කොම saved වෙන්න ඕන. Evidence තිබ්බොත් case එක next level එකකට යනවා. Speed test screenshots, signal logs, outage records. මේවා “feeling” එකක් evidence එකක් කරලා දානවා.

Follow-up එක equally important. එක complaint එකක් දාලා wait කරනවා කියන්නේ solution එකක් expect කරන එක realistic නෙවෙයි. Pressure maintain කරන්න ඕන. Bigger Picture එක තමයි Telecom කියන්නේ complex industry එකක්. Towers, bandwidth, congestion, etc. මේ හැමදේම impact කරනවා. ඒ නිසා issues instantly fix වෙනවා කියලා expect කරන්න බැහැ.

ඒත් ඒකෙන් meaning එකක් එන්නේ නෑ consumers silent වෙන්න කියලා. Transparency + timely updates + acceptable service quality කියන දේවල්, මේවා consumer rights.

මෙය company එකක් target කරන article එකක් නෙවෙයි. මෙය system එකේ experience එකක් share කරන එකක්.

ඒත් එක දෙයක් පැහැදිලියි:
  • Complaint එකක් දාන එකෙන් වැඩේ ඉවර වෙන්නේ නැහැ.
  • Proper complaint එකක් build කරන එකයි වැදගත්
  • Persistence එක තමයි game changer එක
ඔයාටත්:
  • Internet slowද?
  • Signal unstableද?
  • Customer care response එක uselessද?
  • එහෙනම් silent වෙන්න එපා. 
එහෙම නම් කල යුතු වෙන්නේ,
  1. Complaint එකක් දාන්න
  2. Reference number එක save කරගන්න
  3. TRCSL වෙත escalate කරන්න
  4. Evidence collect කරන්න 
ඔබලා complain නොකරනකම් system එක improve වෙන්නේ නෑ. එක complaint එකක් කියන්නේ එක voice එකක් නමුත් බොහෝ complaints කියන්නේම change එකක්.
 
මේක මම ලියන්නේ real user experience එකක් මත පදනම් ‌වෙලා. කිසිදු ආයතනයක් හෝ පුද්ගලයෙකුට විරුද්ධව චෝදනා කිරීමක් නොව, දැනුවත් කිරීම සහ අත්දැකීම් හුවමාරු කිරීමක් විදිහට. ශ්‍රී ලංකාවේ internet සහ mobile network ගැටළු ඇතිවුණොත් TRCSL වෙත පැමිණිලි කරන විදිහ, real experience එකක් සහ telecom complaint system එකේ ඇත්ත තත්වය ගැන ‌තේරුම් කරන්න තමයි මට ඔ්න වුනේ. 
 
ඉතින් ඔයාලත් මේ ලැන අදහස් කමෙන්ට් සෙක්ෂන් එකේ දාන්න.
 
 

චංචා අනතරු හැඟවීමයි.....

මේ දවස්වල සිද්ධවෙන දේවල් එක්ක වැඩිය ලියන්න ලැබුනේ නැති වුනත් අලුත් අවුරුදු සමයත් එක්ක මිනිස්සු කාර්යබහුල වෙලා. ඒ එක්කම මිනිස්සු කරන කාර්යයන් අස්සේ සිද්ධවෙන ක්‍රියාකාරකම් අස්සේ, අවශ්‍යතාවයන් පිරවීම අස්සේ වංචා සිදුවෙන එකත් වැඩිවෙලා. මේ ලියන්න යන්නේ එහෙම සිදුවීමක් ගැන.

අවුරුදු සමයත් ඒක්ක ගොඩක්ක සිල්ලර වෙළඳසැල් වල පෝලිම් දින්න පුලුවන්. මේ පෝලිම් වල ඉන්න මිනිස්සු කඩිනමින් බබඩු අරගන ආයෙත් තව පෝලිමකට යන්න බලාගෙන තමයි ඉන්නේ. ඉතින් එහෙම වෙලාවල් වලදී බඩු කිරන තරාදි වලින් හා කිරන බඩු වලින් විවිධ සෙල්ලම් දානවා. සමහර තරාදි "0" කරන්නේ නැතිව බඩු කිරාගෙන කිරාගෙන යනවා. මේ ලඟදී දවසක් මාලු මාර්කට් එකක සිද්ධ වුන දෙයක් තමා මාලු කූරියෙක්ටම ගානක් කියල බෑග් එකට දාද්දී ඊට වඩා පොඩි මාලුවෙක් බෑග් එක ඇතුලට දාන්න කරපු උත්සාහය. විමසිනල්ලෙන් හිටි නිසා ඒ වැඩේ බේරගත්තා. මාර්කට් එකකදී බිලක් ලැබෙන්නේ නැති නිසා වරදක් වුන බව පෙන්වන්නවත් වෙන්නේ නෑ.

දැන් අලුතින් ඇවිත් තියෙන ඉලෙක්ට්‍රොනික් තරාදි සහ විද්‍යුත් බිල්පත් නිකුත් කිරීමේ සිස්ටම් අස්සේ වංචා සිදු වෙන්නේ නැහැ කියල මිනිස්සු හිතනවා. නමුත් ඒවායින් සිදු කල හැකි චංචා ද බොහෝමයි. භාණ්ඩ මිල අදාල යන්ත්‍ර වලට ඇතුලත් කරන්නේ අදාල ආයතන හිමිකරුවන් විසින්. ඉතින් මේ ඇතුලත් කරද්දි සමහර භාණ්ඩ වල මිල ටිකක් වැඩියෙන් ඇතුලත් කරල තියෙනවා. ඒ එකම භාණ්ඩයේ මිල කේත දෙකකින්. එකක් සාමාන්‍ය භාණ්ඩ සඳහන් බිල. අනෙක වැඩිපුර සඳහන් බිල. උදාහරණයක් විදිහට හාල්, පොල්, ලූණු වගේ අත්‍යාවශ්‍ය දේවල් වල මිල අඩු මිලක් කියල බඩු වල සඳහන් කරනවා. පස්සේ බිල් කරද්දී වැඩි ගානකින් බිල් වෙනවා. ඒ වගේ දේවල් මේ දවස් වල විශාල ප්‍රමාණ වලින් ගෙනියන නිසා කවුරුත් බිල් කල ගාන බලන්නේ නෑ වගේම සම්බූර්ණ බිල ගත්තාම භාණ්ඩ වැඩි ගානක් තියෙන වෙලාවල් වලදී තමයි මේක කරන්නේ.

මේ වගේ විවිධ වර්ගයේ වංචාවන් මේ දවස් වල සිද්ධ වෙන නිසා පුංචි සිදුවීම් දෙකක් විතරක් පෙන්වලා දුන්නේ. මේවා මගේ පවුලේ අයට සිදුවුන ඒවායින් කීපයක්. අපේ අය කවදත් බිල සහ භාණ්ඩ පිළිබඳ මුදල් ගෙවීමෙන් පසු පරීක‍ෂාවක් සිදු කරන නිසා මේක අල්ල ගන්න පුලුවන් වුනා. නැතින්ම අහුවෙන්නේ නෑ. සමහර බිල් වල වංචාව රුපියල් දහසකට වඩා වැඩි වුනා.

ඒ නිසා මේ දවස් වල හදිසියෙන් බඩු ගන්න යන ඔයාල තමන්ගේ බිල් සහ තමන්ට ලැබුණු භාණ්ඩ සම්බන්ධයෙන් පරීක‍ෂාකාරී වෙන්න. තව දෙයක් තමයි හැම වෙලාවේ දී බිල ටයිප් කරද්දී සහ තමන්ගේ භාණ්ඩ වල බර කිරද්දී ඉලෙක්ට්‍රොනික හෝ යාන්ත්‍රික හෝ වේවා එම අගයයන් සම්බන්ධයෙන් අවධානයෙන් ඉන්න. මොකද නීතිරීති සහ ඒ් සම්බන්ධයෙන් ඉන්න රාං්‍ය අංශයවත් මේවා සම්බන්ධයෙන් වූූ යල්පැන ගිය නීති තවමත් යාවත්කාලීන කරල නැහැ. සමහර නීති 1940 ගණන් වල නීති සහ දඩ මුදල් තියෙන්නේ. රුපියල බාල්දු වීමට සාපේක‍ෂව බදු මුදල් වල වෙනසක් නැති නිසා සමහර තැන් වල දඩ මුදල රු. 5.00 ක් රු. 10.00ක් වගේ අගයයනුත් තියෙනවා. ඉතින් සමහර වැරදි කරල දඩය ගෙවන එක ලාභයි. 

මගේ බ්ලොග් එක කියවන ඔයාල මේ වගේ දේවල් අත් විඳල තියෙනවා නම් මේකෙ කමෙන්ට් එකක් හැටියට ලියන්න. මේ වගේ දේවල් අත්විඳල අයියෝ එහෙම ඒවා ගැන කියන්න ගිහින් වෙන ප්‍රශ්ණයක් වෙයි කියල හිතන්නේ නැතිව ලියන්න. මොකද එහෙම දේවල් හෙලි කිරීම කියන්නේ පුරවැසි වගකීමේ කොටසක්. ඒකට හේතු කියල වගකීමෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ. නීතියෙන් හෙලිකන්නේ නැහැ කතා කරන්නේ නැහැ කියල මම පොරොන්දු පත්‍ර අත්සන් කල දෙයක් හැරෙන්න අනිත් සියල්ල ලියන ඒක නවත්තල නැහැ.

ආසික්ලන්ත ජන ජීවිතය හා කුණුහබ්බ වැඩ

අද කතාව එක්තරා රටක් ගැනය. උදාහරණ වශයෙන් මේ රට ආසික්ලන්තය යැයි හඳුන්වමු. ආසික්ලන්තය හරිම පුදුමාකාරය. එහි සිදුවන්නේ ද හරි අපූරු සිදුවීම්ය. ආසික්ලන්ත සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් නොලියා සිටියද, මා සතුව ඇති තොරතුරු අපූරුය. තොරතුරු වලින් හානියට පත්වන්නන් නොමැති දිනක ලියන්නට සිතා සිටින කතා මාලාවක එක් පරිච්ඡේදයක් මෙසේ අකුරු කරන්නට සිතමි.

මා දන්නා හඳුනන මිතුරියක් ආසික්ලන්තයේ ජීවත් විය. තම මහන්සියෙන් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලයක උගත් ඇය අද පරිගණක ක්‍ෂේත්‍රයේ රැකියාවක් කරන්නීය. ආසික්ලන්තයේ පසුගිය වකවානුවේ සිදුවූ පරිපාලන දුර්වලතා සහ, ලබා ගන්නා ලද මරිමෝඩ තීරණ හමුවේ එරට ලද ආර්ථිකමය හා සමාජයීය පරිහානිය හේතුවෙන් තම දෙමාපියන් හා හිතවතුන් අතහැර විදෙස් රැකියාවකට යාමට ඇය තීරණය කලාය. ඒ වසර දෙකක පමණ කාලයකටය. ස්වාධීන තීරණ ගැනීමේ හැකියාව නිසා තම ජීවන අභියෝගයන්ට විසඳුම් සෙවීමට විදෙස් ගතවන තරුණියකගේ සිහින, බලාපොරොත්තු ඇය ද සතු විය. ඇය හමුවේ අභියෝගයන් රාශියකි. විදෙස් රැකියාවක් සොයා ගැනීම, දෙමාපියන්ගෙන් හා හිතවතුන්ගෙන් ස්වායත්තව තනිව ජීවත් වීම සහ ස්වාධීන ජීවන රටාවකට හුරු වීම ඒ අතර විය.

මේ අභියෝගයන්ට මුහුණ දෙමින් තම අධ්‍යාපනයටත්, කුසලතාවන්ටත් ගැළපෙනම රැකියාවක් විදෙස් රටකින් සොයාගැනීමට ඇයට හැකි විය. එවන් රැකියාවක් ලැබීම යනු ලේසි පහසු කටයුත්තක් නොවේ. එයද තනිව සිදු කර ගැනීම අභියෝගාත්මකය. රැකියාව සොයා ගැනීම හා සම්මුඛ පරික්‍ෂණ සූදානම් කර ගැනීම තනිවම සිදු කරගත් ඇය අවසානයේ එම රැකියාව දිනා ඊට අදාළ කොන්ත්‍රාත්තුවත් අත්සන් කළාය. ලෝකයේ රටවල් ගණනාවක වූ තරඟකරුවන් අතරින් ඇය ජය ලබා ඇත. විදෙස් රැකියාවක් සඳහා වූ ලිපිලේඛන හා ක්‍රියාපටිපාටි සම්බන්ධ තොරතුරු, අදාළ වෙබ් අඩෙවි පිරික්සීමෙන් හා තම මිතුරන්ගෙන්, ඥාතීන්ගෙන් ලබා ගත් ඇය විදෙස් ගත වීමට සූදානම් විය. ඉහළ වැටුපක් හා අනෙකුත් වරප්‍රසාද සැලකූ කල ආසික්ලන්තයේ එවැන්නක් ලබා ගැනීමට තබා සිතීමටවත් නොහැක. එයටත් අමතරව එවන් රටකින් ලැබෙන්නා වූ මානසික සුවය වටින්නේය. කුඩා කල සිට සිහින මැවූ සියල්ල ලබා ගැනීම සඳහා වූ දොරටුව අභියස ඈ සිටගෙන සිටින්නීය.

ආසික්ලන්තයේ ඇති තවත් විශේෂත්වයක් නම් යම් කටයුත්තක් සිදු කරගැනීමට අදාලව රාජ්‍ය අංශයේ වෙන් වෙන් වශයෙන් ක්‍රියාකරනු ලබන ආයතන රාශියක් පැවතීමයි. එකක් අනෙකට සම්බන්ධ නොවන මෙම ආයතන තුල එකිනෙකට අනන්‍ය වූ එකම තොරතුරු ඇතුලත් කඩදාසි පෝරම රාශියකි. සෑම ආයතනයකදීම උක්ත පෝරම පුරවා අදාල පුද්ගලයා විසින් භාර දිය යුතුය. ආසික්ලන්තයේ වුවත් රාජ්‍ය නොවන අංශයේ පරිගණක ක්‍ෂේත්‍රයේ රැකියාවක් කල මා මිතුරියට මේ සියල්ල අලුත්ය. එකිනෙකින් ස්වායත්ත වූ නීතිරීති පද්ධතීන්ද අලුත්ය. නමුත් ආසික්ලන්ත වැසියන්ගේ කතාවන්ට සහ ප්‍රවෘත්ති වලට සවන්දෙන ඇය යම්තාක් දුරට මේ පිලිබඳ අසා ඇත්තීය. ඒ හේතුවෙන් ඇය විදෙස්ගත වීමට ප්‍රථමව ඒ සම්බන්ධයෙන් වූ ප්‍රධාන ආයතන ත්‍රිත්වයක වෙබ් අඩෙවි පිරික්සන්නට විය. ඒ, අවශ්‍ය ලියකියවිලි මොනවාදැයි දැන ගැනීම උදෙසාය. ඒ ගුවන්තොටුපල, ආගමන විගමන දෙපාර්තමේන්තුව හා විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යාංශයයි. ඒවායින්, කුසලතා සහිත පුද්ගලයන් රැකියා සඳහා විදෙස් ගත වීමේ දී ලබා දිය යුතු ලේඛන සම්බන්ධයෙන් කියවූ ඇය අදාල ලේඛන පිටපත්ද අතැතිව විදෙස් ගත වීමට සූදානමින් ගුවන්තොටුපල වෙත පැමිණියා ය. අළුත් රැකියාව සඳහා අවශ්‍ය මූලික ලිපිලේඛන වැඩකටයුතු සිදු කර ගැනීම සඳහා ඇය පසු දින ගමනාන්ත රටේ සිටිය යුතුය. එමෙන්ම, නව සේවායෝජකයා සමඟ කල් ඇතිව එකඟ වූ, සතියකටත් අඩු කාලයකින් එළඹෙන දිනයක අළුත් රැකියාවට වාර්තා කළ යුතුය.

21 වන සියවසේ මහ සොහොන් පුවත

එක්තරා ප්‍රසිද්ධ මල්ශාලාවක සේවකයෙකි. තනතුරෙන් ඉහල ඔහුගේ අත්දැකීම් කියැවෙද්දී තැනක ඇහුණ මේ කතාව නොලියාම බැරිය.

මෘත ශරීර දෙකක් එකවර පැමිණි අවස්ථාවකි. එකක් නිතීඥයෙකුගේය අනෙක ගුරුවරයෙකුගේය. ඥාතීන්ගේ ඉල්ලීම පරිදි ගුරුවරයාට නැෂනල් එකත් නීතීඥයාට ටයිකෝට් දමා සරසන්නත් "ඇණවුම" ලැබුණි. දෙපාර්ශවයේම ඥාතීන්ගේ කලබලකාරී ජීවිත වලට මුදල් බාධාවක් නොමැති අයුරකි. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ තම ඥාතියා උපරිම අයුරින් සරසා දීම පමණකි.
කෙසේ හෝ වේවා මඳ වේලාවකට පසු මහා ගාලගෝට්ටියකි. සේවකයන්ද මෘත ශරීර දෙකෙහි අයිතිකාර පාර්ශවයන් දෙකද අතර වූ මහා ගාල ගෝට්ටිය විසඳීම උක්ත සේවකයාගේ රාජකාරිය විය. කරුණු විමසීමේදී සිදුව ඇත්තේ වරදකි. කලබලය හේතුවෙන් මෘත ශරීර වල ඇඳුම් කට්ටල මාරු කර අන්දවා ඇත. ඥාතීන් මේ සඳහා කලබල කරති. ඇඳුම් මාරු කර නැවත සරසා දෙන තුරු සිටීමට තරම් කාලයක් සේවාදායකයන්ට නොමැත. ගත වන සෑම මිනිත්තුවක්ම මුදල් බවට පත් වූ ලෝකයක එය සාමාන්‍ය කාරණාවකි. මෙය විසඳීම සඳහා මා කලින් සඳහන් කල සේවකයාට ගණ දෙවි නුවණ පහලවන්නේ මෙතනදීය.

මිනිත්තු කීපයක් සේවාදායකයනිගෙන් ලබා ගත් ඔහුට මල්ශාලාවේ දොරවල් වැහෙද්දී "මහ සොහොන් පුවත" මතක් වන්නට ඇත. මිනිත්තු කීපයකින් හිස් දෙක කපා වෙන්කොට අදාල ශරීර වලට සවි කරන්නට ගත වන කාලයත් මුහුණට දමන මේකප් එකට ගත කල කාලයත් ඇරුණු විට ගතවන්නට ඇත්තේ මුදල් ගෙවීමට ගත වන කාලය පමණි. අදාල ඥාතීන් අනේ ......, අනේ ......... වැනි අඳෝනාවන්ගෙන් තම තමන්ගේ ඥාතියාගේ හිස ඇති වෙනෙකෙකුගේ ශරීරයක් අසල අඬා වැටෙද්දී ගැටුම සමථයකට පත් කරන්නට ගත් පියවර ගැන ඔහුට මල්ශාලා අධිපතියාගෙන් පැසසුම් නම් අනේක වශයෙන් ලැබෙන්නට ඇත.

මා සිතන්නේ මෙය පළමු වතාව නොවුනද ගණදෙවි නුවණ මෙහෙයවා රාජකාරිය ඉටුකල අදාල පුද්ගලයාට නම් මාගේ ප්‍රණාමය පුද කල යුතුම වන්නේය. එසේ වන්නේ මුදලට නාට්‍යයක රඟන්නට යන උන්ත තමන්ගේ ඥාතියාගේ ශරීරය හඳුනා ගැනීමට තරම්වත් නොහැකි සමාජයක මෘත ශරීරයක් හා සාරධර්ම ඉටුකර යුතු නොවන නිසාවෙනි.

සැමට ජය....